Ламотриджин в таблетках — инструкция по применению

Инструкция по применению ламотриджина в таблетках, описание действия препарата, показания к применению таблеток ламотриджина, взаимодействие с другими лекарствами, применение ламотриджина (таблетки) при беременности. Инструкции:
Торговое название: Ламотриджин
Международное название: Ламотриджин
Лекарственная форма: Таблетки 25 мг, 50 мг, 100 мг
Показания к применению:
Атс классификация:
N Средства, действующие на нервную систему
N03 Противоэпилептические средства
N03A Противоэпилептические средства
N03A X Прочие противоэпилептические средства
Фарм. группа:
Противоэпилептические препараты. Противоэпилептические препараты другие. Ламотриджин. Код АТХ N03АX09
Условия хранения:
Хранить в сухом, защищенном от света месте при температуре не выше 25°С. Хранить в недоступном для детей месте!
Срок хранения:
3 года. Не использовать по истечении срока годности.
Условия продажи: По рецепту
Описание:
Таблетки белого цвета, круглые, с двояковыпуклой поверхностью (для дозировки 25 мг). Таблетки белого цвета, круглые, плоскоцилиндрические, с фасками и риской на одной стороне (для дозировки 50 мг). Таблетки белого цвета, круглые, с двояковыпуклой поверхностью, с риской на одной стороне (для дозировки 100 мг).

Состав ламотриджина в таблетках

Одна таблетка содержит
Бір таблетканың құрамында

Активное вещество ламотриджина

ламотриджин 25 мг, 50 мг, 100 мг
25 мг, 50 мг, 100 мг ламотриджин

Вспомогательные вещества в ламотриджине

лактозы моногидрат, целлюлоза микрокристаллическая, магния или кальция стеарат, кремния диоксид коллоидный безводный, повидон, натрия крахмала гликолят
лактоза моногидраты, микрокристалды целлюлоза, магний немесе кальций стеараты, сусыз коллоидты кремнийдің қостотығы, повидон, натрий крахмалы гликоляты

Показания к применению таблеток ламотриджина

  • эпилепсия у взрослых и детей старше 12 лет в монотерапии или в составе комбинированнного лечения парциальных и генерализованных приступов, включая тонико-клонические судороги и судороги, связанные с синдромом Леннокса – Гасто
  • эпилепсия у детей от 2 до 12 лет в комбинированной терапии парциальных и генерализованных приступов, включая тонико-клонические судороги и судороги, связанные с синдромом Леннокса – Гасто. После достижения контроля эпилепсии посредством комбинированной терапии, другие противоэпилептические препараты могут быть отменены и лечение может продолжаться в режиме монотерапии Ламотриджином.
  • монотерапия типичных абсансов у детей от 2 до 12 лет
  • биполярные расстройства с преимущественно депрессивными фазами у лиц старше 18 лет (предупреждение депрессии, мании, гипомании, смешанные патологии)
  • тонико-клоникалық құрысулар мен Леннокс – Гасто синдромымен байланысты құрысуларды қоса, парциальді және жайылған ұстамалардың монотерапиясында немесе біріктіріп емдеу құрамында ересектердегі және 12 жастан асқан балалардағы эпилепсияда
  • тонико-клоникалық құрысулар мен Леннокс – Гасто синдромымен байланысты құрысуларды қоса, парциальді және жайылған ұстамалардың біріктірілген емінде 2-ден 12 жасқа дейінгі балалардағы эпилепсияда. Біріктірілген ем арқылы эпилепсияны бақылауға жеткеннен кейін эпилепсияға қарсы басқа да препараттарды тоқтатуға болады және емдеуді Ламотриджинмен монотерапия режимінде жалғастыруға болады.
  • 2-ден 12 жасқа дейінгі балалардағы типтік абсанстар монотерапиясында
  • 18 жастан асқан тұлғалардағы көбінесе депрессиялық фазаларда болатын биполярлық бұзылыстарда (депрессия, мания, гипомания, аралас патологиялардың алдын алу)

Противопоказания ламотриджина в таблетках

  • повышенная чувствительность к ламотриджину или другим компонентам препарата
  • дети с эпилепсией в возрасте до 2-х лет
  • пациенты с биполярными нарушениями в возрасте до 18 лет
  • беременность и период лактации
  • использование в монотерапии у детей в возрасте до 12 лет
  • ламотриджинге немесе препараттың басқа компоненттеріне жоғары сезімталдық
  • 2 жасқа дейінгі эпилепсиясы бар балалар
  • 18 жасқа дейінгі биполярлық бұзылулары бар емделушілер
  • жүктілік және лактация кезеңі
  • 12 жасқа дейінгі балаларда монотерапияда пайдалану

Побочные действия таблеток ламотриджина

Побочные реакции представлены для каждого заболевания отдельно; для оценки побочных эффектов препарата следует принять во внимание обе группы.

Побочные эффекты классифицированы на категории в зависимости от частоты их возникновения: очень частые (> 1/10), частые (> 1/100, <1/10), не частые (> 1/1 000, < 1/100), редкие (> 1/10 000, < 1/1 000), очень редкие (< 1/10 000).

Эпилепсия

Очень часто
  • кожная сыпь
  • диплопия, снижение остроты зрения
  • головная боль, головокружение
  • раздражительность, повышенная усталость, сонливость
  • тошнота, рвота
Часто
  • агрессивность
  • возникают экстрапирамидальные симптомы и хореоатетоз без болезни Паркинсона
  • конъюнктивит
Нечасто
  • атаксия (при монотерапии)
  • диплопия, нечеткость зрения (при монотерапии)
Редко
  • синдром Стивенс-Джонсона
  • нистагм, тремор, бессонница
Очень редко
  • токсический эпидермальный некролиз (вероятность появления сыпи, видимо, тесно связана с высокими начальными дозами, чрезмерно быстрыми темпами повышения доз и с одновременным приемом вальпроата; сыпь может быть одним из симптомов реакции повышенной чувствительности, протекающей с различными системными симптомами)
  • нейтропения, лейкопения, анемия, тромбоцитопения, панцитопения, апластическая анемия, агранулоцитоз
  • синдром повышенной чувствительности (высокая температура, лимфоаденопатия, отёк лица, гематологические нарушения и поражение печени, диссеминированная внутрисосудистая коагуляция (ДВК) и полиорганная недостаточность
  • психические расстройства
  • подёргивание мышц лица, галлюцинации, затемнение сознания
  • повышенное возбуждение, потеря равновесия, нарушение движения, ухудшение течения болезни Паркинсона, экстрапирамидальные симптомы, хореоатетоз, учащение судорожных приступов
  • повышение уровня показателей функции печени, нарушения функции печени, печёночная недостаточность
  • симптомы красной системной волчанки
Биполярные расстройства

Часто
  • повышенное возбуждение, сонливость, головокружение
  • артралгия, боли в спине
Очень часто
  • кожная сыпь
Редко
  • синдром Стивенс-Джонсона
Очень редко
  • головная боль
Прочие, дозозависимые: миалгия
Жағымсыз реакциялары әр ауру үшін бөлек ұсынылған; препараттың жағымсыз әсерлерін бағалау үшін екі топқа да көңіл бөлу керек. Жағымсыз әсерлері олардың туындау жиілігіне байланысты санаттарға жіктелген: өте жиі (> 1/10), жиі (> 1/100, <1/10), жиі емес (> 1/1 000, < 1/100), сирек (> 1/10 000, < 1/1 000), өте сирек (< 1/10 000).

Эпилепсия

Өте жиі
  • тері бөртпесі
  • диплопия, көру өткірлігінің төмендеуі
  • бас ауыру, бас айналу
  • ашушаңдық, қатты шаршау, ұйқышылдық
  • жүрек айну, құсу
Жиі
  • озбырлық
  • экстрапирамидалық симптомдар мен Паркинсон ауруынсыз хореоатетоз туындайды
  • конъюнктивит
Жиі емес
  • атаксия (монотерапияда)
  • диплопия, анық көрмеу (монотерапия кезінде)
Сирек
  • Стивенс-Джонсон синдромы
  • нистагм, тремор, ұйқысыздық
Өте сирек
  • уытты эпидермалық некролиз (бөртпенің пайда болу ықтималдығы бастапқы жоғары дозалармен, дозаларды арттырудың шектен тыс жылдам қарқындарымен және бір мезгілде вальпроат қабылдаумен тығыз байланысты болуы мүмкін; бөртпе түрлі жүйелі симптомдармен өтетін жоғары сезімталдық реакциясы симптомдарының бірі болуы мүмкін)
  • нейтропения, лейкопения, анемия, тромбоцитопения, панцитопения, апластикалық анемия, агранулоцитоз
  • жоғары сезімталдық синдромы (жоғары температура, лимфаденопатия, беттің ісінуі, гематологиялық бұзылулары және бауырдың зақымдануы, диссеминацияланған тамырішілік коагуляция (ДТК) және көп ағзалық жеткіліксіздік)
  • психикалық бұзылыстар
  • бет бұлшықеттерінің тартуы, елестеулер, сананың көмескіленуі
  • қатты қозу, тепе-теңдікті жоғалту, қимыл-қозғалыс бұзылуы, Паркинсон ауруы ағымының нашарлауы, экстрапирамидалық симптомдар, хореоатетоз, құрысу ұстамаларының жиілеуі
  • бауыр функциясы көрсеткіштері деңгейінің жоғарылауы, бауыр функциясының бұзылуы, бауыр жеткіліксіздігі
  • жүйелі қызыл жегі симптомдары
Биполярлық бұзылыстар

Жиі
  • қатты қозу, ұйқышылдық, бас айналу
  • артралгия, арқаның ауыруы
Өте жиі
  • тері бөртпесі
Сирек
  • Стивенс-Джонсон синдромы
Өте сирек
  • бас ауыру
Басқалары, дозаға тәуелді: миалгия

Особые указания к применению

Развитие кожных высыпаний обычно отмечается в течение первых 8 недель после начала лечения Ламотриджином. В большинстве случаев кожные высыпания выражены незначительно и проходят самостоятельно, но вместе с тем иногда отмечают серьезные случаи, требующие госпитализации пациента и отмены препарата (например, синдром Стивенса-Джонсона и токсический эпидермальный некролиз). Легкие формы сыпи обычно бывают проявлением «синдрома гиперчувствительности» и являются дозозависимым эффектом. Синдром Лайелла и Стивенса-Джонсона - всегда дозозависимы.

Из-за риска развития сыпи нельзя превышать начальную дозу и нарушать схему увеличения доз. Риск возникновения кожных заболеваний может быть увеличен в следующих случаях: высокая начальная доза Ламотриджина, чрезмерное увеличение дозы при монотерапии или сопутствующей терапии вальпроатом.

Ламотриджин является слабым ингибитором дигидрофолатредуктазы, и поэтому он может влиять на метаболизм фолатов при длительной терапии. Однако, даже при длительном применении, Ламотриджин не вызывает серьезных изменений содержания гемоглобина, среднего объема форменных элементов в крови, концентрации фолатов в сыворотке (при приеме длительностью до 1 года) или эритроцитах (при приеме длительностью до 5 лет).

В некоторых случаях тяжелые судорожные припадки, включая эпилептический статус, приводят к развитию рабдомиолиза, полиорганной дисфункции, диссеминированному внутрисосудистому свертыванию крови, иногда с летальным исходом.

Пациентам, которые получают лечение другими препаратами, в состав которых входит ламотриджин, не следует принимать Ламотриджин без консультации врача.

Имеются данные, что пациентов с биполярными расстройствами относят к группе риска со склонностью к суициду. Так же повышена возможность суицида среди больных эпилепсией. От 25 до 50% пациентов с биполярными расстройствами совершают попытку самоубийства хотя бы один раз, независимо от того, принимают они лечение, в том числе и Ламотриджином, или нет.

Пациенты с биполярными расстройствами, должны быть тщательно обследованы на предмет клинического ухудшения, включая развитие новых симптомов в начале курса лечения или при изменении дозы препарата.

Пациенты, которые имеют в анамнезе суицидальные попытки или мысли о самоубийстве, а так же пациенты молодого возраста, должны находиться под тщательным врачебным контролем в течение всего курса лечения.

Больные должны быть проинформированы, что в случае любого ухудшения состояния, включающего появления новых признаков, мыслей о самоубийстве и\или желания причинить себе вред, они должны немедленно сообщить об этом врачу. В этих случаях врач должен принять решение об изменении схемы лечения или отмены препарата.

Комбинация этинилэстрадиол/левоноргестрел приводит к увеличению выведения ламотриджина. Более высокие терапевтические дозы Ламотриджина (более чем в 2 раза) могут быть необходимы для достижения максимального терапевтического эффекта. У женщин, не принимающих индукторы печеночных ферментов и принимающих гормональные контрацептивы, включая 1 неделю неактивной терапии (свободная от таблеток неделя), постепенное кратковременное увеличение уровня ламотриджина будет происходить во время недели неактивной терапии.

Когда Ламотриджин и гормональные контрацептивы применяются в комбинации, происходит умеренное увеличение секреции левоноргестрела и изменение в сыворотке уровней FSH и LH. Влияние данного изменения на активность овуляции неизвестна. Возможность этого изменения может привести к увеличению контрацептивной эффективности. Женщины, которые применяют оральные гормональные контрацептивы на фоне терапии Ламотриджином, должны сообщать врачу о любых изменениях менструального цикла.

Использование в педиатрии
Клинические данные о безопасности и эффективности применения ламотриджина у детей в возрасте до 2 лет отсутствуют. В педиатрической практике не рекомендуется монотерапия препаратом в качестве начального метода лечения у пациентов с первично установленным диагнозом. После достижения противосудорожного эффекта с помощью комбинированной терапии, одновременно применяемые с Ламотриджином противоэпилептические препараты можно отменить, и пациенты могут продолжать лечение Ламотриджином в виде монотерапии. Детям, в возрасте от 2 до 6 лет, при лечении эпилепсии, может потребоваться поддерживающая доза на верхней границе рекомендованного диапазона доз. Поскольку первые признаки кожных высыпаний у детей могут быть ошибочно приняты за инфекцию, врачам необходимо учитывать возможность развития побочной реакции на препарат у детей, у которых появляются высыпания и лихорадка в течение первых 8 недель терапии.

Общие рекомендации по дозированию при эпилепсии
При любом изменении терапии, как с отменой противоэпилептических препаратов, которые назначались совместно с Ламотриджином, так и, наоборот, с присоединением других АЭП к комбинированной терапии, необходимо принимать во внимание возможность изменения фармакокинетики ламотриджина в этих случаях. Резкая отмена Ламотриджина может спровоцировать учащение приступов, связанных с развитием синдрома отмены. За исключением тех случаев, когда состояние пациента требует срочной отмены препарата (например, при появлении кожных высыпаний), дозу следует снижать постепенно в течение 2 недель.

Особенности влияния лекарственного средства на способность управлять транспортным средством или потенциально опасными механизмами
В период лечения необходимо воздерживаться от занятий потенциально опасными видами деятельности, требующими повышенной концентрации внимания и быстроты психомоторных реакций.
Тері бөртпелерінің дамуы, әдетте, Ламотриджинмен емдеу басталған соң алғашқы 8 апта ішінде болады. Көпшілік жағдайларда тері бөртпелері мардымсыз білінеді және өз бетінше кетіп қалады, бірақ сонымен бірге кейде емделушіні ауруханаға жатқызуды және препаратты тоқтатуды талап ететін күрделі жағдайлар (мысалы, Стивенс-Джонсон синдромы және уытты эпидермалық некролиз) орын алады. Бөрпенің жеңіл түрлері әдетте «аса жоғары сезімталдық синдромы» көрінісінде болады және әсері дозаға тәуелді болып табылады. Лайелл және Стивенс-Джонсон синдромдары үнемі дозаға тәуелді.

Бөртпенің даму қаупіне орай, бастапқы дозадан асыруға және дозаны арттыру сызбасын бұзуға болмайды. Ламотриджиннің бастапқы дозасы жоғары болған, монотерапияда немесе вальпроатпен қатарлас емдегенде дозаны шектен тыс көбейткен жағдайларда тері ауруларының пайда болу қаупі жоғарылауы мүмкін.

Ламотриджин дигидрофолатредуктазаның әлсіз тежегіші болып табылады, сондықтан да ол ұзаққа созылған емде фолаттардың метаболизміне ықпал ете алады. Алайда, тіпті ұзақ қолданғанда да, Ламотриджин гемоглобин мөлшерінің, қандағы пішіндік элементтердің орташа көлемінің, сарысудағы (1 жылға дейінгі ұзақтықпен қабылдағанда) немесе эритроциттердегі (5 жылға дейінгі ұзақтықпен қабылдағанда) фолаттар концентрациясының күрделі өзгерістерін туындатпайды.

Кейбір жағдайларда, эпилепсиялық статусты қоса, ауыр құрысу ұстамалары рабдомиолиздің, көп ағзалық дисфункцияның, кейде өліммен аяқталатын диссеминацияланған тамырішілік қан ұю дамуына әкеледі.

Құрамына ламотриджин кіретін басқа препараттармен ем алатын емделушілерге дәрігер кеңесінсіз Ламотриджин қабылдауға болмайды.

Биполярлық бұзылыстары бар емделушілерді суицидке бейімділігі бар қауіп тобына жатқызатын деректер бар. Эпилепсиямен науқастар арасында да суицид мүмкіндігі жоғары. Биполярлық бұзылыстары бар 25-тен 50% дейін емделуші ем қабылдап, соның ішінде Ламотриджинмен емделіп жүр ме әлде жоқ па, оған қарамастан ең болмаса бір рет өзін-өзі өлтіруге әрекет жасайды.

Биполярлық бұзылыстары бар емделушілер, емдеу курсының басында немесе препарат дозасын өзгерткенде жаңа симптомдардың дамуын қоса, клиникалық нашарлау тұрғысынан тиянақты тексерілуі тиіс.

Сыртартқысында суицидтік әрекеттер немесе өзін-өзі өлтіру ойлары болған емделушілер, сондай-ақ жастау емделушілер бүкіл емдеу курсы бойына дәрігердің мұқият бақылауында болуы тиіс.

Науқастар жай-күйлері жаңа белгілер білінуімен, өзін-өзі өлтіру ойларымен және/немесе өзіне-өзі зиян келтіру ниетімен қоса нашарлаған кез келген жағдайда өздерінің бұл жөнінде дереу дәрігерге мәлімдеуі тиіс екенінен хабарланған болуы тиіс. Мұндай жағдайларда дәрігер емдеу сызбасын өзгерту немесе препаратты тоқтату туралы шешім қабылдауы тиіс.

Этинилэстрадиол/левоноргестрел біріктірілімі ламотриджиннің көп шығарылуына әкеледі. Ламотриджиннің аса жоғары емдік дозалары (2 еседен көп) ең жоғары емдік әсерге жету үшін қажет болуы мүмкін. Бауыр ферменттері индукторларын қабылдамайтын және гормональді контрацептивтер қабылдайтын әйелдерде ламотриджин деңгейінің біртіндеп қысқа мерзімді ұлғаюы, белсенді емес емнің 1 аптасын қоса (таблеткалардан бос апта), белсенді емес емдеу аптасы кезінде болуы мүмкін.

Ламотриджин мен гормональді контрацептивтер біріктіріліп қолданылғанда левоноргестрел секрециясының орташа ұлғаюы және сарысуда FSH және LH деңгейлерінің өзгеруі жүреді. Осы өзгерістің овуляция белсенділігіне әсері белгісіз. Бұл өзгерістің болу мүмкіндігі контрацептивтік тиімділікті арттыра алады. Ламотриджинмен ем аясында ішуге арналған гормональді контрацептивтер қолданатын әйелдер етеккір оралымының кез келген өзгерістері жөнінде дәрігерге хабарлауы тиіс.

Педиатрияда пайдалану
2 жасқа дейінгі балаларда ламотриджин қолданудың қауіпсіздігі мен тиімділігі туралы клиникалық деректер жоқ. Педиатриялық тәжірибеде диагнозы алғаш рет қойылған емделушілерде бастапқы емдеу әдісі ретінде препаратпен монотерапия ұсынылмайды. Біріктірілген емнің көмегімен құрысуға қарсы әсерге жеткеннен кейін Ламотриджинмен бір мезгілде қолданылатын эпилепсияға қарсы препараттарды тоқтатуға болады, емделушілер де монотерапия түріндегі Ламотриджинмен емделуді жалғастыра алады. 2-ден 6 жасқа дейінгі балаларға эпилепсияны емдеуде ұсынылған дозалар ауқымының жоғарғы шегіндегі демеуші доза қажет болуы мүмкін. Балалардағы тері бөртулерінің алғашқы белгілері жұқпа деп қате қабылдануы мүмкін болғандықтан, дәрігерлер емнің алғашқы 8 аптасы ішінде бөрту және қызба пайда болатын балаларда препаратқа жағымсыз реакцияның дамуы мүмкін екенін ескеру қажет.

Эпилепсия кезінде дозалауға қатысты жалпы нұсқаулар
Ламотриджинмен бірге тағайындалған эпилепсияға қарсы препараттарды тоқтатумен де, сол сияқты керісінше, біріктірілген емге басқа ЭҚП қосумен де байланысты емнің кез келген өзгерісінде ламотриджин фармакокинетикасының осы жағдайларда өзгеруі мүмкін екенін назарға алу қажет. Ламотриджинді күрт тоқтату «тоқтату синдромының» дамуымен байланысты ұстамалардың жиілеуіне түрткі болуы мүмкін. Емделушінің ахуалы препараттың шұғыл тоқтатылуын талап ететін жағдайларды қоспағанда (мысалы, тері бөртулері білінгенде), дозаны 2 апта ішінде біртіндеп азайту керек.

Дәрілік заттың көлік құралын немесе қауіптілігі зор механизмдерді басқару қабілетіне әсер ету ерекшеліктері
Емделу кезеңінде жоғары зейін шоғырландыруды және психомоторлық реакциялар шапшаңдығын талап ететін аса қауіпті қызмет түрлерімен шұғылданудан бас тарта тұру қажет.

Дозировка и способ применения

Эпилепсия

Монотерапия у взрослых и детей старше 12 лет
Начальная максимальная суточная доза составляет 25 мг один раз в сутки в течение 2 недель, в дальнейшем доза повышается до 50 мг с приемом один раз в сутки в течение 2 недель. Затем дозу следует увеличивать на 50-100 мг каждые 1-2 недели, пока не будет достигнут оптимальный терапевтический эффект. Стандартная поддерживающая доза составляет 100-200 мг в сутки в один или два приема. Некоторым пациентам для достижения терапевтического эффекта требуется доза Ламотриджина 500 мг/сут.

Комбинированная терапия у взрослых и детей старше 12 лет

Терапия Ламотриджином и вальпроатом в сочетании с другими антиэпилептическими препаратами (АЭП) или без них.

Для пациентов, которые уже получают вальпроат в сочетании с другими АЭП или без них, начальная доза Ламотриджина составляет 25 мг через день в течение 2 недель, в дальнейшем - по 25 мг один раз в сутки в течение 2 недель. Затем дозу следует увеличивать максимально на 25-50 мг/сут каждые 1-2 недели, пока не будет достигнут оптимальный терапевтический эффект. Стандартная поддерживающая доза составляет 100-200 мг в сутки в один или два приема.

Терапия Ламотриджином в сочетании с АЭП, индуцирующими печеночные ферменты (например, фенитоин, карбамазепин, фенобарбитал, примидон), в сочетании с другими АЭП или без них (за исключением вальпроата).

Начальная доза Ламотриджина составляет 50 мг один раз в сутки в течение 2 недель, в дальнейшем – 100 мг/сут в два приема в течение 2 недель. Затем доза увеличивается на 100 мг каждые 1-2 недели, пока не будет достигнут оптимальный терапевтический эффект. Стандартная поддерживающая доза составляет 200-400 мг в сутки в два приема. Некоторым пациентам для достижения терапевтического эффекта может потребоваться доза 700 мг/сут.

У пациентов, принимающих противосудорожные препараты, взаимодействие которых с Ламотриджином неизвестно, рекомендуют применять такую же схему увеличения доз как для пациентов, принимающих Ламотриджин с вальпроатом.

Комбинированная терапия эпилепсии у детей от 2 до 12 лет
Доза препарата зависит от веса ребенка.

Терапия Ламотриджином и вальпроатом в сочетании с другими АЭП или без них
Начальная доза Ламотриджина составляет 0,15 мг/кг один раз в сутки в течение 2 недель, в дальнейшем - 0,3 мг/кг в сутки в один прием в течение 2 недель. Затем доза должна быть увеличена максимально на 0,3 мг/кг каждые 1-2 недели, пока не будет достигнут оптимальный терапевтический эффект. Стандартная поддерживающая доза составляет 1-5 мг/кг в сутки в один или в два приема. Максимальная суточная доза 200 мг/сут.

Терапия Ламотриджином и другими, индуцирующими печеночные ферменты, в сочетании с другими АЭП или без них (за исключением вальпроата)

Начальная доза Ламотриджина составляет 0,6 мг/кг в сутки в два приема в течение 2 недель, в дальнейшем – 1,2 мг/кг массы тела в сутки в два приема в течение 2 недель. Затем дозу следует увеличивать на 1,2 мг/кг каждые 1-2 недели, пока не будет достигнут оптимальный терапевтический эффект, стандартная поддерживающая доза составляет 5-15 мг/кг в сутки в два приема. Максимальная суточная доза достигает 400 мг/сут.

Если расчетная суточная доза составляет 1-2 мг/кг, разрешается прием Ламотриджина в дозе 2 мг/кг через день в течение первых 2 недель.

Если расчетная суточная доза составляет 2,5-5 мг/кг, разрешается прием Ламотриджина в дозе 5 мг/кг через день в течение первых 2 недель.

Если расчетная доза менее 2,5 мг/кг, Ламотриджин принимать не следует.

Биполярные расстройства
Ламотриджин рекомендуется применять при биполярных нарушениях для предотвращения развития фазы депрессии.

Таблица 1. Схема увеличения доз для достижения поддерживающей суточной стабилизирующей дозы у взрослых (старше 18 лет) при биполярных нарушениях

* например: фенитоин, карбамазепин, фенобарбитал и примидон или другими.

**Стабилизирующая доза изменяется в зависимости от клинического эффекта.

Как только будет достигнута суточная поддерживающая стабилизирующая доза, другие психотропные препараты могут быть отменены (см. таб 2).

Таблица 2. Суточная доза Ламотриджина, необходимая для стабилизации настроения при биполярных расстройствах после отмены сопутствующих психотропных или других антиэпилептических препаратов

Пациентам, принимающим противоэпилептические препараты, характер взаимодействия которых с ламотриджином неизвестен, рекомендуется такая же схема увеличения доз, как при приеме Ламотриджина с вальпроатом.

При отмене сопутствующих Ламотриджину препаратов должна быть сохранена прежняя поддерживающая доза.

В таблице 3 представлены рекомендации по дозированию при биполярных нарушениях в случае присоединения к монотерапии Ламотриджином других препаратов.

Таблица 3. Схема дозирования Ламотриджина при биполярных нарушениях после присоединения к монотерапии других препаратов

Отмена Ламотриджина при биполярных нарушениях
Пациенты могут отменять Ламотриджин сразу, без постепенного снижения его дозы.

Общие рекомендации по дозированию Ламотриджина у особых групп пациентов

Женщины, принимающие гормональные контрацептивы

а) женщинам, уже принимающим гормональные контрацептивы, до начала лечения Ламотриджином, не следует превышать рекомендованные дозы Ламотриджина и менять схемы лечения, показанные при монотерапии или комбинированной терапии.

б) начало приема гормональной контрацепции у пациенток, получающих лечение поддерживающими дозами Ламотриджина и не применяющих препараты, индуцирующие печеночные ферменты. Поддерживающая доза Ламотриджина может быть увеличена в два раза в соответствии с индивидуальным клиническим эффектом.

в) окончание приема гормональных контрацептивов у пациенток, получающих лечение поддерживающими дозами Ламотриджина и не применяющих препараты, индуцирующие печеночные ферменты. Поддерживающая доза Ламотриджина может быть снижена на 50% в соответствии с индивидуальным клиническим эффектом.

Пациенты пожилого возраста (старше 65 лет)
Изменения схемы дозирования препарата не требуется.

Нарушение функции печени
Начальную, возрастающую и поддерживающую дозы следует уменьшить приблизительно на 50% и 75% у пациентов с умеренной (индекс Чайлд-Пью 7-9, n=8) и тяжелой (индекс Чайлд-Пью >9, n=4) степенью печеночной недостаточности соответственно. Возрастающая и поддерживающая дозы должны корректироваться в зависимости от индивидуального клинического эффекта.

Нарушение функции почек
При почечной недостаточности начальную дозу Ламотриджина устанавливают в соответствии со стандартной схемой назначения антиэпилептических препаратов. При почечной недостаточности тяжелой степени поддерживающую дозу рекомендуется уменьшить.
Эпилепсия

Ересектер мен 12 жастан асқан балалардағы монотерапия
Бастапқы ең жоғары тәуліктік доза 2 апта бойы тәулігіне бір рет 25 мг құрайды, әріқарай доза 2 апта бойы тәулігіне бір рет қабылдауға 50 мг дейін арттырылады. Сосын дозаны ұтымды емдік әсерге жеткенше әр 1-2 апта сайын 50-100 мг дейін арттыру керек. Стандартты демеуші доза тәулігіне бір немесе екі қабылдауға 100-200 мг құрайды. Кейбір емделушілерге емдік әсерге жету үшін Ламотриджиннің тәуліктік 500 мг дозасы қажет болады.

Ересектер мен 12 жастан асқан балалардағы біріктірілген ем

Басқа эпилепсияға қарсы препараттармен (ЭҚП) үйлестіріп немесе оларсыз Ламотриджинмен және вальпроатпен емдеу Басқа ЭҚП-мен үйлестіріп немесе оларсыз вальпроат алып жүрген емделушілер үшін Ламотриджиннің бастапқы дозасы 2 апта бойы күнара 25 мг құрайды, әріқарай – 2 апта бойы тәулігіне бір рет 25 мг. Сосын дозаны ұтымды емдік әсерге жеткенше әр 1-2 апта сайын 25-50 мг/тәулік барынша арттыру керек. Стандартты демеуші доза тәулігіне бір немесе екі қабылдауға 100-200 мг құрайды.

Бауыр ферменттерін индукциялайтын ЭҚП-мен (мысалы, фенитоин, карбамазепин, фенобарбитал, примидон) үйлестіріп, басқа да ЭҚП-мен үйлестіріп немесе оларсыз (вальпроатты қоспай) Ламотриджинмен емдеу

Ламотриджиннің бастапқы дозасы 2 апта бойы тәулігіне бір рет 50 мг құрайды, әріқарай – 2 апта бойы екі қабылдауға 100 мг/тәулік. Сосын доза ұтымды емдік әсерге жеткенше әр 1-2 апта сайын 100 мг арттырылады. Стандартты демеуші доза тәулігіне екі қабылдауға 200-400 мг құрайды. Кейбір емделушілерге емдік әсерге жету үшін 700 мг/тәулік доза қажет болуы мүмкін. Ламотриджинмен өзара әрекеттесуі белгісіз құрысуға қарсы препараттар қабылдайтын емделушілерде дәл Ламотриджинді вальпроатпен қабылдайтын емделушілердегідей дозаларды арттыру сызбасын қолдану ұсынылады.

2-ден 12 жасқа дейінгі балалардағы эпилепсияның біріктірілген емі
Препараттың дозасы баланың салмағына байланысты.

Басқа ЭҚП-мен үйлестіріп немесе оларсыз Ламотриджинмен және вальпроатпен емдеу
Ламотриджиннің бастапқы дозасы 2 апта бойы тәулігіне бір рет 0,15 мг/кг құрайды, әріқарай – 2 апта бойы тәулігіне бір қабылдауға 0,3 мг/кг. Сосын доза ұтымды емдік әсерге жеткенше әр 1-2 апта сайын 0,3 мг/кг барынша арттырылуы тиіс. Стандартты демеуші доза тәулігіне бір немесе екі қабылдауға 1-5 мг/кг құрайды. Ең жоғары тәуліктік доза - 200 мг/тәулік.

Басқа ЭҚП-мен үйлестіріп немесе оларсыз (вальпроатты қоспай) Ламотриджинмен және бауыр ферменттерін индукциялайтын басқа дәрілермен емдеу

Ламотриджиннің бастапқы дозасы 2 апта бойы тәулігіне екі қабылдауға 0,6 мг/кг құрайды, әріқарай – 2 апта бойы тәулігіне екі қабылдауға дене салмағына 1,2 мг/кг. Сосын дозаны ұтымды емдік әсерге жеткенше әр 1-2 апта сайын 1,2 мг/кг арттыру керек, стандартты демеуші доза тәулігіне екі қабылдауға 5-15 мг/кг құрайды. Ең жоғары тәуліктік доза 400 мг/тәулікке жетеді.

Егер есептік тәуліктік доза 1-2 мг/кг құраса, алғашқы 2 апта бойы күнара 2 мг/кг дозада Ламотриджин қабылдауға рұқсат етіледі.

Егер есептік тәуліктік доза 2,5-5 мг/кг құраса, алғашқы 2 апта бойы күнара 5 мг/кг дозада Ламотриджин қабылдауға рұқсат етіледі.

Егер есептік доза 2,5 мг/кг-ден кем болса, Ламотриджин қабылдамау керек.

Биполярлық бұзылыстар
Ламотриджин биполярлық бұзылуларда депрессия фазасының дамуын болдырмау үшін қолдануға ұсынылады.

1 кесте. Ересектердегі (18 жастан асқан) биполярлық бұзылуларда тәуліктік демеуші тұрақтандырушы дозаға жетуге арналған дозаны арттыру сызбасы

* мысалы: фенитоин, карбамазепин, фенобарбитал және примидон немесе басқалармен.

**Тұрақтандырушы доза клиникалық әсерге қарай өзгертіледі.

Тәуліктік демеуші тұрақтандырушы дозаға жеткен бойда, басқа психотропты препараттарды тоқтатуға болады (2 кестені қараңыз).

2 кесте. Биполярлық бұзылыстарда қатарлас психотропты немесе эпилепсияға қарсы басқа препараттарды тоқтатудан кейін көңіл-күйді тұрақтандыру үшін қажетті Ламотриджиннің тәуліктік дозасы

Ламотриджинмен өзара әрекеттесу сипаты белгісіз эпилепсияға қарсы препараттар қабылдайтын емделушілерге дәл Ламотриджинді вальпроатпен бірге қабылдау кезіндегі дозаны арттыру сызбасы ұсынылады.

Ламотриджинмен қатарлас препараттарды тоқтатқанда бұрынғы демеуші доза сақталуы тиіс.

3 кестеде биполярлық бұзылуларда Ламотриджин монотерапиясына басқа препараттар қосылған жағдайда дозалауға қатысты ұсынымдар көрсетілген.

3 кесте. Биполярлық бұзылуларда монотерапияға басқа препараттар қосылғаннан кейін Ламотриджинді дозалау сызбасы

Ламотриджинді биполярлық бұзылулар кезінде тоқтату
Емделушілер Ламотриджинді оның дозаларын біртіндеп кемітпей-ақ бірден тоқтата алады.

Емделушілердің ерекше топтарында Ламотриджинді дозалау бойынша жалпы нұсқаулар

Гормональді контрацептивтер қабылдайтын әйелдер

а) Ламотриджинмен емдеу басталғанша гормональді контрацептивтер қабылдап жүрген әйелдерге Ламотриджиннің ұсынылған дозаларын асыруға және монотерапияда немесе біріктірілген емде көрсетілген емдеу сызбаларын өзгертуге болмайды.

б) Ламотриджиннің демеуші дозаларымен ем алатын және бауыр ферменттерін индукциялайтын препараттар қолданбайтын емделуші әйелдерде гормональді контрацептивтер қабылдаудың басталуы. Ламотриджиннің демеуші дозасын жекеше клиникалық әсерімен сәйкес екі есе арттыруға болады.

в) Ламотриджиннің демеуші дозаларымен ем алатын және бауыр ферменттерін индукциялайтын препараттар қолданбайтын емделуші әйелдерде гормональді контрацептивтер қабылдаудың аяқталуы

Ламотриджиннің демеуші дозасын жекеше клиникалық әсерімен сәйкес 50% кемітуге болады.

Егде жастағы емделушілер (65 жастан асқан)
Препаратты дозалау сызбасын өзгерту қажет емес.

Бауыр функциясының бұзылуы
Бауыр жеткіліксіздігі орташа (Чайлд-Пью индексі 7-9, n=8) және ауыр (Чайлд-Пью индексі >9, n=4) дәрежелі емделушілерде бастапқы, арттырылатын және демеуші дозаны, тиісінше, шамамен 50%а және 75% азайту керек. Арттырылатын және демеуші дозалар жекеше клиникалық әсеріне қарай түзетілуі тиіс.

Бүйрек функциясының бұзылуы
Бүйрек жеткіліксіздігінде Ламотриджиннің бастапқы дозасы эпилепсияға қарсы препараттар тағайындаудың стандартты сызбасына сәйкес белгіленеді. Ауыр дәрежелі бүйрек жеткіліксіздігінде демеуші дозаны азайту ұсынылады.

Взаимодействие с лекарствами

К препаратам с неизвестным характером взаимодействия с Ламотриджином относятся литий, бупропион, оланзапин, фелбамат, окскарбазепин, габапентин, левитирацетам, прегабалин, топирамат, зонизамид. Противоэпилептические препараты (фенитоин, карбамазепин, фенобарбитал, примидон), парацетамол ускоряют метаболизм Ламотриджина и укорачивают период его полувыведения в 2 раза. Ламотриджин не влияет на фармакокинетику других противосудорожных средств и препаратов, подвергающихся метаболизму с помощью системы цитохрома Р450.

Поскольку вальпроат конкурентно метаболизируется печеночными ферментами, он вызывает замедление метаболизма Ламотриджина и увеличивает его время полувыведения до 70 часов у взрослых и до 45-55 часов у детей.

При присоединении к терапии карбамазепином Ламотриджина, возможны головокружение, атаксия, диплопия, нечеткость зрения и тошнота, исчезающие при снижении дозы карбамазепина.

Присоединение к терапии 1200 мг окскарбазепина 200 мг Ламотриджина не оказывает влияния на метаболизм этих препаратов.

При присоединении к терапии фелбаматом (1,2 г дважды в день) Ламотриджина в дозе 100 мг два раза в день в течение 10 дней, фармакокинетика Ламотриджина не нарушается.

Левитирацетам и прегабалин не влияют на фармакокинетику Ламотриджина.

Топирамат не влияет на плазменные концентрации Ламотриджина. При совместном применении концентрация топирамата увеличивается на 15%.

Прием 200-400 мг/сутки зонизамида вместе с 150-500 мг/сутки Ламотриджина в течение 35 дней не оказывает существенного влияния на фармакокинетику Ламотриджина.

При присоединении к терапии лития глюконата безводного в дозе 2 г два раза в сутки в течение 6 дней Ламотриджина в дозе 100 мг/сутки, фармакокинетика лития не нарушается.

Повторный прием бупропиона не оказывает значительного влияния на фармакокинетику Ламотриджина после приема одной дозы, за исключением небольшого увеличения показателя “площадь под кривой соотношения концентрация-время” для ламотриджина глюкуронида.

Ламотриджин в дозе 200 мг не оказывает влияния на фармакокинетику оланзапина.

Терапия Ламотриджином совместно с рисперидоном может вызвать сонливость.

Комбинация этинилэстрадиол/левоноргестрел (30 мкг/150 мкг) приводит к увеличению выведения ламотриджина примерно в 2 раза.

Комбинация Ламотриджина с гормональными контрацептивами приводит к умеренному увеличению секреции левоноргестрела и изменению в сыворотке уровней фолликулостимулирующего (FSH) и лютеинизирующего (LH) гормонов.
Ламотриджинмен өзара әрекеттесу сипаты белгісіз препараттарға литий, бупропион, оланзапин, фелбамат, окскарбазепин, габапентин, левитирацетам, прегабалин, топирамат, зонизамид жатады. Эпилепсияға қарсы препараттар (фенитоин, карбамазепин, фенобарбитал, примидон), парацетамол Ламотриджиннің метаболизмін жеделдетіп, оның жартылай шығарылу кезеңін 2 есе қысқартады. Ламотриджин құрысуға қарсы басқа дәрілер мен Р450 цитохромы жүйесі арқылы метаболизмге ұшырайтын препараттардың фармакокинетикасына әсер етпейді.

Вальпроат бауыр ферменттерімен бәсекелі метаболизденетіндіктен, ол Ламотриджин метаболизмінің баяулауын туғызып, оның жартылай шығарылу уақытын ересектерде 70 сағатқа дейін және балаларда 45-55 сағатқа дейін ұзартады.

Карбамазепинмен емдеуге Ламотриджин қосылғанда карбамазепин дозасын азайтқан кезде басылатын бас айналу, атаксия, диплопия, анық көрмеу және жүрек айну болуы мүмкін.

1200 мг окскарбазепинмен емдеуге 200 мг Ламотриджинді қосу бұл препараттардың метаболизміне әсерін тигізбейді.

Фелбаматпен емдеуге (күніне екі рет 1,2 г) Ламотриджин 10 күн бойына күніне екі рет 100 мг дозада қосылғанда, Ламотриджин фармакокинетикасына нұқсан келмейді.

Левитирацетам мен прегабалин Ламотриджиннің фармакокинетикасына ықпал етпейді.

Топирамат Ламотриджиннің плазмалық концентрацияларына әсер етпейді. Бірге қолданғанда топирамат концентрациясы 15% ұлғаяды.

Тәулігіне 200-400 мг зонизамидті тәулігіне 150-500 мг Ламотриджинмен бірге 35 күн бойы қабылдау Ламотриджин фармакокинетикасына елеулі әсерін тигізбейді.

6 күн бойы тәулігіне екі рет 2 г дозадағы сусыз литий глюконаты еміне 100 мг/тәулік дозада Ламотриджин қосылғанда, литий фармакокинетикасына нұқсан келмейді.

Бупропионды қайта қабылдау, ламотриджин глюкуронидіне тән «концентрация-уақыт арақатынасының қисығы астындағы аудан» көрсеткішінің аздап артуын қоспағанда, бір доза қабылдағаннан кейін Ламотриджин фармакокинетикасына елеулі әсер тпейді.

Ламотриджин 200 мг дозада оланзапин фармакокинетикасына әсерін тигізбейді.

Рисперидонмен бірге Ламотриджинмен емдеу ұйқышылдық туғызуы мүмкін.

Этинилэстрадиол/левоноргестрел (30 мкг/150 мкг) біріктірілімі ламотриджиннің шығарылуын шамамен 2 есе ұлғайтады.

Ламотриджинді гормональді контрацептивтермен біріктіру левоноргестрел секрециясының орташа артуына және сарысудағы фолликулстимуляциялаушы (FSH) және лютеиндеуші (LH) гормондар деңгейлерінің өзгеруіне әкеледі.

Передозировка ламотриджиным в таблетках

Симптомы: головокружение, головная боль, сонливость, рвота, нистагм, атаксия, нарушение сознания и кома.

Лечение: необходима госпитализация, промывание желудка и применение активированного угля, проведение симптоматической терапии.
Симптомдары: бас айналу, бас ауыру, ұйқышылдық, құсу, нистагм, атаксия, сананың бұзылуы және кома.

Емі: ауруханаға жатқызу, асқазанды шаю және белсендірілген көмір қолдану, симптоматикалық ем жүргізу қажет.

Фармакологические свойства

Фармакокинетика

Ламотриджин быстро и полностью всасывается из кишечника. Максимальная концентрация в плазме достигается приблизительно через 2,5 ч после приема препарата внутрь. Время достижения максимальной концентрации несколько увеличивается после приема пищи, но уровень абсорбции остается неизмененным. Фармакокинетика имеет линейный характер при приеме в дозе до 450 мг.

Степень связывания ламотриджина с белками плазмы около 55%. Объем распределения – 0,92-1,22 л/кг.
В метаболизме ламотриджина принимает участие фермент глюкуронилтрансфераза.

У взрослых клиренс ламотриджина составляет, в среднем, 39+14 мл/мин. Ламотриджин метаболизируется до глюкуронидов, которые выводятся с мочой. Менее 10% препарата выделяется с мочой в неизмененном виде, около 2% - с фекалиями. Клиренс и период полувыведения Т(1\2) не зависят от дозы. Т(1\2) составляет в среднем 24-35 часов.

Дети
У детей период полувыведения ламотриджина составляет примерно 7 часов при приеме с лекарственными средствами, индуцирующими активность ферментов, такими как карбамазепин, фенитоин, фенобарбитал и примидон; он увеличивается до 45-50 часов только при сочетанном приеме с вальпроатом натрия.

Пациенты пожилого возраста
Имеющиеся данные указывают на отсутствие значимых различий в клиренсе креатинина у больных пожилого возраста, в сравнении с молодыми пациентами.

Пациенты с нарушением функции почек
Средние значения клиренса ламотриджина для пациентов с хронической почечной недостаточностью и пациентов, находящихся на гемодиализе составляют 0,42 мл/мин/кг (хроническая почечная недостаточность), 0,33 мл/мин/кг (между сеансами гемодиализа) и 1,57 мл/мин/кг (во время гемодиализа). Средний период полувыведения составляет соответственно 42,9 часа, 57,4 часов и 13,0 часов. В течение 4-часового сеанса гемодиализа из организма выводится около 20% ламотриджина. Таким образом, при нарушении функции почек начальная доза ламотриджина вычисляется в соответствии со стандартной схемой назначения противоэпилептического препарата. При применении однократной дозы ламотриджина, в терминальной стадии почечной недостаточности, концентрация ламотриджина в плазме крови существенно не менялась и при этом возможно накопление метаболита - ламотриджина глюкуронида.

Пациенты с нарушением функции печени
Средние показатели клиренса ламотриджина у пациентов с нарушением функции печени легкой, средней и тяжелой степени (стадии А, B и C по Чайлд-Пью) составляют 0.31, 0.24 и 0.10 мл/мин/кг соответственно. Начальная и возрастающая дозы должны корректироваться в зависимости от клинического эффекта.
Ламотриджин ішектен тез және толық сіңеді. Плазмадағы ең жоғары концентрациясына препаратты ішке қабылдағаннан кейін шамамен 2,5 сағаттан соң жетеді. Ең жоғары концентрациясына жету уақыты ас ішуден соң біршама ұзарады, бірақ сіңірілу деңгейі өзгеріссіз қалады. Фармакокинетикасы 450 мг дейінгі дозада қабылдағанда дозаға байланысты сипатта болады.

Ламотриджиннің плазма ақуыздарымен байланысу дәрежесі 55% жуық. Таралу көлемі – 0,92-1,22 л/кг.

Ламотриджин метаболизміне глюкуронилтрансфераза ферменті қатысады. Ересектерде ламотриджин клиренсі, орта есеппен, 39+14 мл/мин құрайды. Ламотриджин несеппен шығарылатын глюкуронидтерге дейін метаболизденеді. Препараттың 10%-дан азы несеппен өзгеріссіз күйде, 2% жуығы нәжіспен бөлініп шығады. Клиренсі мен жартылай шығарылу кезеңі (Т1\2) дозаға байланысты емес. Т1\2 орта есеппен 24-35 сағат құрайды.

Балалар
Балаларда ламотриджиннің жартылай шығарылу кезеңі карбамазепин, фенитоин, фенобарбитал және примидон сияқты ферменттердің белсенділігін индукциялайтын дәрілік заттармен қабылдағанда шамамен 7 сағат құрайды; ол натрий вальпроатымен үйлестіріп қабылдағанда ғана 45-50 сағатқа дейін ұзарады.

Егде жастағы емделушілер
Қолда бар деректер егде жастағы науқастардың креатинин клиренсінде, жас емделушілермен салыстырғанда, елеулі айырмашылықтар жоқ екенін көрсетеді.

Бүйрек функциясы бұзылған емделушілер
Созылмалы бүйрек жеткіліксіздігі бар емделушілер мен гемодиализде жүрген емделушілерге тән ламотриджин клиренсінің орташа мәндері 0,42 мл/мин/кг (созылмалы бүйрек жеткіліксіздігі), 0,33 мл/мин/кг (гемодиализ сеанстары арасында) және 1,57 мл/мин/кг (гемодиализ кезінде) құрайды. Орташа жартылай шығарылу кезеңі, тиісінше, 42,9 сағат, 57,4 сағат және 13,0 сағат құрайды. 4 сағаттық гемодиализ сеансы кезінде организмнен 20% жуық ламотриджин шығарылады. Осылайша, бүйрек функциясының бұзылуында ламотриджиннің бастапқы дозасы эпилепсияға қарсы препарат тағайындаудың стандартты сызбасына сәйкес есептеледі. Ламотриджиннің бір реттік дозасы қолданылғанда, бүйрек жеткіліксіздігінің терминалдық сатысында қан плазмасындағы ламотриджин концентрациясы елеулі өзгермеген және осы орайда ламотриджин глюкурониді метаболитінің жиналуы мүмкін.

Бауыр функциясы бұзылған емделушілер
Бауыр функциясының жеңіл, орташа және ауыр дәрежелі бұзылуы бар емделушілердегі ламотриджин клиренсінің орташа көрсеткіштері (Чайлд-Пью бойынша А, B және C сатысы), тиісінше, 0.31, 0.24 және 0.10 мл/мин/кг құрайды. Бастапқы және арттырылатын дозалар клиникалық әсеріне қарай түзетілуі тиіс.

Фармакодинамика

Ламотриджин блокирует потенциал-зависимые натриевые каналы пресинаптических мембран нейронов и блокирует избыточный выброс глутаминовой кислоты (аминокислоты, которая играет ключевую роль в развитии эпилептических припадков).
Ламотриджин нейрондардың пресинапстық жарғақшаларының тәуелділігі зор натрий өзектерін бөгейді және глутамин қышқылының (эпилепсиялық ұстамалардың дамуында шешуші рөл атқаратын амин қышқылдары) шамадан тыс шығарылуын бөгейді.

Упаковка и форма выпуска

Таблетки 25 мг, 50 мг, 100 мг. По 10 таблеток в контурной ячейковой упаковке из пленки поливинилхлоридной и фольги алюминиевой печатной лакированной. По 3 контурные ячейковые упаковки вместе с инструкцией по медицинскому применению на государственном и русском языках помещают в пачку из картона.
25 мг, 50 мг, 100 мг таблеткалар. 10 таблеткадан поливинилхлоридті үлбірден және баспалы лакталған алюминий фольгадан жасалған пішінді ұяшықты қаптамада. 3 пішінді ұяшықты қаптамадан медицинада қолданылуы жөніндегі мемлекеттік және орыс тілдеріндегі нұсқаулықпен бірге картон пәшкеге салады.